Dag 12. Dinsdag 15 Augustus 2017

Wat gaan we vandaag doen? Als eerste maar eens rustig opstaan, ontbijten nog even lekker buiten onder de luifel en rukken ons kamp weer op.

Omdat er niet erg lekker weer werd voorspeld rijden we naar Oslo, iets meer naar het zuiden en op zoek naar beter weer. We willen voorkomen dat we nu teveel steden in duiken dus na Oslo hebben we nog een uitdaging wat we daarna dus gaan doen. Ik heb wel wat ideetjes maar de komende dagen volgt de uitwerking daarvan. We zien het wel.

We slaan wat boodschappen in en met een korte tussenstop bij Vinomonopolet (we willen toch wat wijn inslaan en we reden er toch langs………..was dat klöteding dicht van ma t/m wo. Geloof mij, in Nederland had je dan geen klant meer gehad!! De vinoloog in mij huilt…..)

Snelle snack bij de Mac (daar gaan de kilo’s….) en weer door! Opa en oma braaf een koffietje, dat moet ik ze nageven.

We rijden dwars door Oslo op zoek naar onze camping op de Ekeberg. Het moet een mooi uitzicht bieden op Oslo en vanaf de camping rijdt een bus welke je in 11 minuten in het centrum brengt. Toppie!! Helemaal leuk. Voor iets van 2.60 euro ben je in de stad. Een lijstje met de bezienswaardigheden staat klaar!

De camping is een soort van 1 groot grasveld, je mag zelf een plekje uitzoeken als je maar 3 meter afstand houdt tot elkaar vanwege de veiligheidsvoorschriften van de brandweer. Helemaal top, kunnen we, doen we. Maar de uitdaging is toch wat groter dan gepland. Het terrein is erg heuvelachtig en zie maar eens een vlak plekje te vinden. En uiteraard hebben we blokken bij ons om de camper recht te zetten maar zijn we ook een soort van liever lui dan moe. Dan krijgen we de uitdaging van het stroom, draad niet lang genoeg, blok vol etc.  We duiken maar op een mooi plekje dichtbij de sanitaire voorzieningen ;-)) Lekker makkelijk en meteen een hoop vermaak van allerhande mensen die langs lopen.

We zijn ook precies op tijd want we hebben keuze uit stopcontact en plek. Tegen het einde van de middag wordt dit beide een uitdaging. We zien veel mensen met campers en caravans langs rijden op zoek naar een stabiele vlakke plek (ga je niet vinden). Er parkeert een Italiaan vlak voor onze neus (past eigenlijk niet vanwege de 3 meter regel) Hij kijkt pissig, kan zijn plek niet vinden. Wil eigenlijk toch niet te dicht op onze neus staan dus verdwijnt weer, al mokkend. Nog meer mokken als hij geen aansluiting kan vinden voor stroom, alles is vol. We snappen zijn frustratie maar boos naar ons kijken heeft geen zin. We zien hem ervoor aan straks ergens een stekker eruit te trekken en zijn eigen erin te stoppen.

We gaan voor het avondeten nog even een rondje Ekeberg park (nummer 15 op de Tripadvisorlijst) Het park staat vol met beelden en sculpturen, echt super leuk! Het biedt ook een prachtig uitzicht op Oslo en de haven. Wauw!!

2017081522055368-img_3427-s 2017081522061663-img_3433-s 2017081522055368-img_3434-s 2017081522061663-img_3428-s

(btw……die dame die gehurkt zit was inderdaad de ‘plassende vrouw’. Daar kwamen we achter toen er ineens water uit haar kruis begon te sproeien. We pisten zelf in de broek van het lachen. Ge-wel-dig!!)

We flatsen de maaltijd in elkaar, nemen een biertje, badmintonnen een beetje en chillen wat. Het wordt al snel fris en we duiken rond 21.00 uur de camper aan, warmen de boel even lekker op, nemen een afzakkertje en gaan te bed.

Veel heb ik niet te vertellen want er is niet veel gebeurd. Morgen op pad naar Oslo, leuk!!

Voor 90 kronen kunnen we 24 uur met de bus door heel Oslo. Geen geld, leuk leuk!

Voor nu, met het nieuwe boek van Karen Slaughter het bed in, doei!!!

Truste!

XX

 

Advertenties

Dag 11. Maandag 14 Augustus 2017

Om 7.30 uur word ik wakker van 1 luide toeter……f**k de trein! Schrik me de tandjes, kloppend hart en rechtop in bed. Véél te vroeg! Ik draai me om en slaap mooi nog even 1.5 uur verder.

Vandaag gaan we richting Geilo, dat is een wintersportdorp en heeft de nodige winkels en leuke dingen om te doen. Hoppa, daar gaan we!

Opa en oma zijn al lekker snel maar ik heb nog een klusje om iedereen in de Hymer wakker te maken en van ontbijt te voorzien. We besluiten maar even niet naar de Coop te lopen maar dat even met de camper te doen nadat we zijn uitgecheckt.

We eten even snel een cracker, pakken de zooi in (nog steeds merken we bij de eerste bochten links en rechts wat wel en niet goed is vastgezet ;-))

Parkeren bij de Coop is een uitdaging want het is druk! En dan is er niet eens een cruiseschip aangemeerd.

Ik ren samen met oma even de Coop in, scoor wat broodjes en hobbelen terug naar de camper. Op pad naar Geilo!

In de eerste instantie geef ik een verkeerde voorzet en dreigen we de 24,5 km tunnel weer in te duiken, oepsie!! Snel maar draaien op de weg (beetje lef hebben kan geen kwaad) en snel de goede richting op. Ik was nog niet helemaal wakker, kan gebeuren ;-))

Deze weg is een soort van Turistveger, route 50 en daarna de 7. Ik kan niet anders zeggen dan: WAUW!!! Hij staat niet op de officiële lijst maar jeetje wat prachtig zeg! Onderweg komen we ruige landschappen tegen en rijden we onwijs omhoog tot aan de sneeuwgrens.  We komen de meest prachtige watervallen tegen, grote meren, grote hoogten, prachtige vergezichten en landschappen tegen. Wat fantastisch!!!!

Ook zien we onze eerste moose:

dsc1779-m

We stoppen onderweg meerdere keren om foto’s te maken. Rijden langs Hallingskarvet waar je kan skien. Komen allerlei watervallen tegen waarvan ik de naam niet kan terugvinden maar wauw wauw wauw!!

We pauzeren bij Østerbø Fjellstoven en dat is echt zo’n fantastisch plekje. We gaan gewoon echt even terug in de tijd. Dit bestaat al echt al zolang! Je kunt zien dat het al bestaat voordat de elektrische verwarming bestond. Overal kachels, kleine ruimtes om alles te beperken. Wat een sfeer, wat een plekje, uniek!!! Zie de foto’s voor een goede indruk.

dsc1837-s  dsc1840-s

dsc1856-s  dsc1857-sdsc1859-s

We rijden lekker verder en komen nog meer mooie dingen tegen, Ik heb een timelaps filmpje gemaakt en zal deze zo even plaatsen.

dsc1900-s  dsc1906-s

Na een prachtige rit, wel honderd tunnels en mooie watervallen komen we in aan Geilo. We proberen een plekje te vinden dichtbij het centrum. Dat valt nog niet mee. Het is toch al snel 5/6 km lopen en de camping is nog niet echt om over naar huis te schrijven. We besluiten na een rondje dorp te hebben gereden (wat er echt wel super leuk uit ziet) door te rijden richting Gol. Iets meer richting Oslo dus we zitten in de goede richting. Hoppa!!

We komen aan bij de camping Gol Campingsenter. Behoorlijke grote camping en bedenken ons……willen we dit? Maar het ziet er netjes uit, reviews zijn goed en we willen nu ook gewoon met de kop in de zon.

We kiezen een mooi plekje aan het water, dichtbij het hoofdgebouw en de plekken waar s’ zomers de vaste gasten staan. Dit is een doodlopende weg dus verder dan onze camper komen zet niet. We staan ook een beetje iets aso op de weg met de kont maar als ze klachten hebben horen we dat wel.

Lekker even chillen, met de kop in de zon, boek er bij en klaar.
Tegen 17.30 uur gaan we lekker lui een hapje eten op de camping. Lekkere pizza’s, hamburgers en beefgerechten worden geserveerd. Wat heerlijk zeg. Wijntje erbij en het feest is compleet. Top!

Vanaaf vroeg erin…….kijken wat het weer doet en afhankelijk daarvan blijven we hier nog een nacht of rijden door richting Oslo. Genoeg te doen!

Voor nu…….fijne avond en tot morgen.

Check de foto’s voor een indruk van de mooie route die we hebben gereden.

Bye!! XX

 

 

 

 

 

Dag 10, zondag 13 Augustus 2017

Wauw wat is het koud geweest vannacht, dik onder mijn dekbed gekropen en wilde ook niet naar de wc. De app geeft 2 graden aan, brrrrr……..als ik het vannacht weer zo koud heb doe ik mooi de verwarming aan, hoppa! Zitten niet voor niks in zo’n luxe camper. Als ik de verwarming een 20 minuten aan heb is het heerlijk warm hier.

Heel even hoor ik na het wakker worden wat tikken op het dak, dat heb ik niet bestelt…..maar dat houdt al snel op, mooi! Dan is mijn bericht naar boven toch goed aangekomen 😉

Ik open 1 luikje (moet je voorstellen…..pikkedonker hok en ik gooi 1 dakraampje open……hoppa!!!! Alles verlicht, iedereen wakker!!!! Hahaha)

DE ZON SCHIJNT!!! Oh yeah baby, die had ik inderdaad besteld, you go!!

Opa is onderweg naar de Coop om broodjes te halen, wat overkomt ons nou??? Pas om 9.00 uur open? Nou zeg, kom op zeg, we zijn geen toeries op vakantie die uitslapen, er moet gewoon brood zijn om 8.00 uur. Dus oop gaat naar de bakker en komt terug met 35 euro handel aan brood. En dan denk je, daar kunnen we een paar dagen mee vooruit, nou ammenooitnie! 7 pistoletjes en 4 croissants, that’s it!! Dat is uiteraard zo op. Morgen niet meer naar de bakker maar gewoon naar de coop en anders eten we wel gras. Ben helemaal gek geworden! Zaten geen eens goudstaven in!

Lekker ontbeten, dat wel, kan ook niet anders en we lopen even naar beneden het gehucht Flåm in. Daar ligt nu een groot cruiseschip en ze hebben ze losgelaten in het dorp. Het is een stuk drukker dan gister maar alsnog prima te overzien. De mensen van het schip hebben 1 dag de tijd om van alles en nog wat te doen en zien we driftig rondstruinen van fjordsafari, naar treintje (over de weg) en Flåmsbana. Verder kunnen ze nog met de bus overal heen dus die zijn lekker zoet.

Oma en ik kopen allebei een oranje trui met Norway erop, mooi souvenir aan deze vakantie.

Na een snelle lunch waarbij we constateren dat onze camper geen stroom meer heeft, gaan opa, oma, Coco en ik op pad naar de Brekkefossen (waterval). De mannen hebben geen zin en proberen het probleem van de stroom op te lossen. Wij gaan lekker aan de wandel. Rugzak gevuld met een koekje en water en op pad.

Het eerste stuk lopen we langs de camping richting de waterval. Er zijn meerdere mensen die ook die kant op gaan maar niet heel vervelend, maar je komt gewoon soms iemand tegen. Vanaf de verharde weg loop je een niet verhard pad op en komt al snel op een stuk wat behoorlijk stijl omhoog gaat. Coco noemt het de mini Preikestolen. We stijgen 235 meter in 1 kilometer lengte. Dat is best pittig!! Tel daarbij de gladheid op en het maakt het tot een uitdagend stukje lopen. Nu zijn we daar niet vies van maar oma parkeren we halverwege maar op een mooie grote steen. Ik roep elke keer: ‘kan nooit ver meer zijn’  maar dat zeg ik na iedere bocht. Het is gewoon te stijl en glad. Daarbij moeten we ook nog terug en mensen denken altijd wel dat dat zo lekker is, naar beneden donderen en dat kost geen moeite. Maar geloof me, ik loop liever omhoog dan naar beneden.

Opa doet nog even Tarzan na als hij uitglijdt en zich net weet vast te grijpen aan een boom. Gelukkig maar want anders had ik hem beneden van de grond moeten krabben.

Het is niet een hele lange tocht maar zeer zeker de moeite waard! Je komt redelijk dichtbij de waterval en die is toch best groot! Leuke wandeling, niet te lang, lekker intensief en zoals Coco zegt ‘de beloning wacht boven op ons’. Die kleine kan flink doorstappen, echt pittig van dat wijffie, knap! (en ook nog met bepakking he! Rugzak met dopper, vest en koek heeft ze mee)

Uitzicht is fenomenaal daar boven, gaaf!!

2017081322031219-img_3366-m

2017081322031219-img_3370-m

Onderweg naar beneden zijn we oma ineens kwijt. Hé! Dat is toch de steen van oma zeggen we? Ja , zegt John, daar hebben we haar achter gelaten. Ze is vast meegenomen door marsmannetjes hebben we terplekke besloten. Maar als Coco haar roept komt er toch reactie van onder……gelukkig maar.

Ze is alvast gaan lopen want ze werd gek van alle vragen die ze kreeg op het kruispunt op haar steen. Of het wel goed met haar ging, hoe lang de tocht nog duurt (tja, als je op slippers omhoog loopt kan ik me dat wel voorstellen), of ze naar beneden gaat of naar boven etc.

Ze was er klaar mee en besloot vast naar beneden te gaan. We halen haar al snel in en de groep is weer compleet. Een stel Schotse Hooglanders wil zich graag tot onze groep voegen en komt aardig dichtbij. Er zit 1 grote stier tussen en Coco weet niet hoe snel ze naar beneden moet. We hebben maar verteld dat die niet van blonde meisjes houdt maar van mooie stevige rode koeien.

Net op het stuk waar we weer op het de normale weg komen staan 2 Aziatische dames en stellen ons de vraag of dit de weg naar boven is. Dus we vertellen dat netjes hoelang het duurt etc…….

Dan stelt ze de meest fantastische vraag EVER!!! ‘did you see any Azian people’. Nou toen moest ik echt mijn blaas goed dichtknijpen en heel hard mijn best doen om niet in gierend lachen uit te barsten.

We zien alleen maar Azian people dachten wij. Geweldig wat een vraag maar wederom netjes antwoord gegeven dat we er veel hebben zien lopen maar niet 1 specifiek geval wat opviel. Tactisch antwoord he!

Onderweg nemen we nog wat stenen voor de verzameling van Mika mee, hij ook weer blij.

We besluiten maar om even lekker te gaan chillen. Om 17.25 uur gaat ons treintje naar Myrndal en we willen daar graag op tijd zijn. Helaas werd dat iets later dan gepland door de ietwat verlengde doucheperiode van Coco en mij. Vielen er zomaar 2 muntjes in de gleuf en moesten we wel 12 minuten douchen. Wat een opoffering.

Iets te laat, na een snelle Thaise maaltijd op het marktje, stappen we in de al redelijk volle trein. We kunnen niet meer bij elkaar zitten maar dat mag de pret niet drukken.

De rit is mooi, je kan ver kijken en ziet dingen waar je normaal anders niet geweest zou zijn, maar om er nu 50 euro p.p aan uit te geven…….mwah……weet niet of ik dat nog een keer zou doen.

Met name de DD (dansende del) bij de Kjosfossen (waterval) was echt lachwekkend. Ze duikt achter een rots op in een rode jurk en met blond haren. We hebben met de kinderen geconstateerd dat het meerdere dames moeten zijn want ze kunnen nooit zo snel van de ene rots naar de ander gaan. Dus dragen ze ook een pruik want ze zien er precies hetzelfde uit.

2017081322031219-img_3385-m 2017081322031219-img_3383-m

Ik bedenk me dan hoe die moppies achter zo’n rots zitten te wachten totdat er weer een treinlading met passagiers komen om naar de waterval te kijken. Zullen ze een kacheltje hebben? Want het is best koud daarboven. Pakje kaarten mee, pot bier erbij en af en toe een dansje doen. Naarmate de dag vordert worden de dansjes wat minder stabiel. Ik zie het voor me. Ik hoop maar dat ze goed betaald worden.

Eenmaal terug in Flåm duiken we de Flåmsbrygga in voor een pot bier (die DD heeft me ons op een idee gebracht) Ik neem de proeverij, lekker!!! Opa een pot bier, oma en Ronald een wijntje. Voor de kids hebben ze alleen een bessensappie wat minder in de smaak valt.

2017081322031219-img_3386-m

Heerlijk, wat een leuke tent! Echt een aanrader! Moet zeggen dat je zelf drank moet  halen en er best een lange rij stond, opschieten kennen ze niet echt. Maar de drankjes maakte het meer dan goed.

dsc1747-s

Onze zelf meebracht voorraad is op. We wilden ons een beetje netjes gedragen en niet meer meenemen dan toegestaan. Bij deze tip van Flip: neem gerust lekker veel drank mee, er wordt toch niet gecontroleerd.

Nu zitten wij s’avonds bij de camper op een droogje en na een mooie dag is dat toch jammer. Morgen in Geilo slaan we maar wat extra drank in.

Na een kort hapje bij de camper gaan we snel plat. Het is mooi geweest voor vandaag. Morgen kort ritje, belooft een zonnige dag te worden dus kom maar op!

Truste!!

Mijn wandelmaatje Coco! Wat wordt ze toch groot. *lief*

2017081322031219-img_3365-m

 

Dag 9, zaterdag 12 Augustus 2017

Oke, de route gaat dus om. Het heeft tot laat in de avond geregend al moet ik zeggen dat de buren dat geen probleem vinden. Iets verderop gingen een stel Noren flink tekeer. Deze camping in Førde was vrij onrustig. Kan aan de dag hebben gelegen, puur toeval of het hoort er bij.

Ik moet wel zeggen dat ik er om 1.30 uur in de nacht wel een beetje klaar mee was en ze nog aan het ouwehoeren waren, maar goed dat mijn oordoppen zulk goed werk leveren. Plug er in en net doen alsof je niks hoort (zit hem bij mij letterlijk en figuurlijk echt tussen de oren)

We douchen even lekker, ruimen de zooi op en gaan richting Flåm. In kolono rijden we verder over de 39. We hebben een klein stukje een Turistveger richting Gaularfjellet gereden om wat watervallen te zien maar besloten ook dat dit te lang gaat duren (en we ook een stuk om zouden moeten rijden) Toch maar weer de 39 en even later de 5 op richting onze eindbestemming.

We stoppen veel onderweg, we komen zulke mooie dingen tegen. We zien in deze Sogne regio veel meer sneeuw en gletsjers, prachtig!

We nemen dan ook even de tijd voor wat foto’s en een bakkie bij de Bøyabreen Glacier. In 2003 waren Ronald en ik op de beroemde Icefield Parkway en hebben daar de Athabasca Glacier bewandeld. Ondanks dat deze gletsjer in Noorwegen hoger op de berg ligt verkijk je je op het formaat en de dikte, ongekend!

We gaan weer even met de boot over om onze weg te kunnen vervolgen naar Flåm. We komen onderweg veel tunnels tegen. Van 360 meter tot 6 kilometer maar vlak voor Flåm de langste ter wereld…….24,5 kilometer!! Ja, dat dachten wij dus ook, wat lang!!! Best eng ook een beetje, maar goed, we moeten er door. Deze Laerdalstunnelen werd gebouwd in 1995 en werd in 2000 in gebruik genomen. Deze tunnel loopt tevens langs het op één na langste fjord ter wereld nl de Sognefjord.

Het grappige is dat ze ook van alles hebben gedaan om bestuurders alert te houden. Gedurende de route zien we blauwachtige stukken in de tunnel waar de weg ook uitwijkmogelijkheden heeft om bijv te stoppen. Dit hebben ze gedaan om je wakker te houden. Interessant! Foto en filmpje volgen morgen. Echt wel grappig om te zien.

DSC_0325-1172x782

Deze kan van de bucketlist af: check!

Eigenlijk al vrij snel dat we de tunnel door zijn zien we Flåm al liggen en is de camping snel gevonden. Leuke camping en we krijgen een  bijzondere maar hele mooie plaats toegewezen. Er fietst een jongen mee die ons ook precies verteld hoe hij vindt dat we het beste kunnen parkeren. De campers plaatsen we dan ook een lichte V vorm waardoor er een leuk plaatsje ontstaat, top!

Verder zijn de sanitaire voorzieningen top. Eigenlijk op nagenoeg iedere camping wel die we zijn tegen gekomen. Ze houden alles netjes bij en op de piekmomenten zie je voortdurend iemand bezig in de toiletten etc.

Wat me ook opvalt is dat er overal wc papier hangt. Klinkt raar maar ik kan me de taferelen nog wel herinneren dat we vroegah met de pleerol onder de arm naar de wc gingen. En maar hopen dat je dat ding niet op de grond liet vallen want schoon waren de Franse campings niet altijd in mijn herinnering. Nog niet te spreken over enge beesten die er ook tegen de muur zaten (of was dat wel een zwart beestje bedenk ik me nu???)

Er is altijd gelegenheid om te koken, met een stel om een tafel te zitten eten, af te wassen (met afwasborstel en sop!) en zelfs een plek om te BBQ-en. Kan niet anders zeggen dan dat ze hier erg ingericht zijn op kampeerders.

Nou zijn wij al een beetje tot de conclusie komen dat we kamperen best leuk vinden maar voor naar Noorwegen een volgende keer (als die er komt) voor Hytters zouden kiezen. Lekker compfie in je eigen auto, net even wat meer beweegruimte zeker met wat viezer weer. De hytters varieren in formaat uiteraard maar wat ik nu gezien heb is echt top! Aanrader!!

We doen even een wasje, lopen een stukje Flåm in, zien busladingen Aziaten aankomen en vertrekken (veel met de bus of cruise) Ze zijn allemaal met de Flåmsbana geweest en moeten snel terug zijn voordat de boot/bus weer vertrekt.

Er zijn wat leuks winkeltjes en laten we het belangrijkste niet vergeten ……..opa heeft de pub gevonden! Daar gaan we morgen eens lekker rond het haardvuur zitten genieten van een paar lokale biertjes ;-))

Voor nu, eten, afwassen, kids in bed, opruimen en snel dit verslag afronden en zelf ook op 1 oor.

Morgen gaan we een wandeling naar de Brekkefossen waterval doen en om 17.25 uur stappen we in de Flåmsbana voor een rondje met de trein. Opa kan er nu al niet van slapen 😉

Truste en tot morgen!!

XX

Ook weer  nieuwe foto’s geupload! Check it out!!

 

 

Dag 8, vrijdag 11 Augustus 2017

Vanmorgen klonk het liedje van Rob de Nijs in mijn hoofd……’zachtjes tikt de regen tegen de camper aan’ …..

Oké, ik moet zeggen, ik raak er wel een beetje klaar mee.

Gisteravond om 23.30 uur begon de wind aan te trekken en was ik nog druk in de weer met het blog om mijn lezers niet teleur te stellen met een strak verhaal ;-))

Ik heb Ronald wakker gemaakt en heel zachtjes en lief verteld dat hij toch als de donder zijn nest uit moest komen om de luifel mee te helpen invouwen voordat we met camper en al zouden opstijgen. Missie: geslaagd!

Vanmorgen was hij dan ook al vroeg bezig met damage control voor wat betreft rondvliegende tafels en stoelen (de vieze afwas die we buiten hadden laten staan kan ons gestolen worden). Daarna maar nog even in slaap gevallen want het was echt veel te vroeg.

Het lijkt maar niet op te houden, vinden we dit nog wel leuk?? ;-))

We pakken alles in, gooien alles op zijn plek en om 10.30 uur (iets later dan anders) rijden we de weg op naar Førde. We komen al snel weer op de 39 terecht en vervolgen onze weg omhoog. De regen en zon laten zich af en toe zien. De zon met name net in de 4 minuten dat wij in de tunnel rijden dus dat is jammer.

Ik moet zeggen…….de weg vanaf Bergen naar Førde is prachtig!! Soms wat eng (er passen geen camper en bus naast elkaar op de weg dus moet je soms even in de ankers) en ook uitdagend. We passeren veel tunnels waarvan de tunnels aan de Sognevegen, Matrebergtunnels toch wel heel pittig zijn. Donkere lange tunnels die een behoorlijk percentage naar beneden gaan en de camper zich als een kanonskogel naar beneden stort als niet bij bijremmen. Best heftig om te voelen.

Al met al een prachtige weg!! Van rotspartijen en watervallen langs de weg (ik mis de oneindige vele stopplekjes zoals ik deze vanuit USA ken) tot meer heuvelachtig met schaapjes (ze houden hier ook erg van kebab)

1x over met de boot bij Oppedal maar dat duurt maar 20 minuutjes, pies of a koekje.

(de kinderen vragen steeds maar weer ‘is dit weer een kotsboot???’)

We rijden rond 13.30 uur de camping op. Ze wijzen ons eerst wat plekken op het gras toe tegenover elkaar. Als onze camper het gras op rijdt spat het water alle kanten op. De grond is verzadigd (ja dûh hoe kan het anders met deze regen) en we zijn bang dat we hier morgen niet meer uitkomen als we hier een nacht hebben staan soppen op het land. We rijden er maar snel weer af en vragen om een andere plek. Deze heeft ze gelukkig nog, niet naast elkaar maar wel op asfalt. Pfieuw, gelukkig geen camper cross in de vroege ochtend over vers en nat gras (alhoewel dat ook best voor leuke taferelen kan zorgen)

We slaan ons kamp op, maken lunch en ik trek de camper wat recht qua bende. We lopen even naar de supermarkt, slaan wat aanvulling en gaan daarna maar aan de drank. Wat moet je anders met dit schijtweer?

Dat doet ons er meteen over na denken of we wel verder Noordelijk willen rijden. Morgen wordt helemaal vies weer verwacht en de dagen erna wordt er zelfs in Geiranger sneeuw verwacht met een temperatuur van rond het vriespunt. Willen we dit?? Ik bedoel, staat vast prachtig mijn nieuwe Marlies Dekkers bikini in de sneeuw maar word ik er blij van??

Om tafel met laptop, google maps, weeronline en de huidige route. Wat willen we doen? We vinden kou niet zo erg beslissen we, maar de regen maakt het ook dat je er niet snel op uit zal gaan. We besluiten de route wat om te gooien en niet verder noordelijk te rijden. Morgen rijden we ongeveer 175 km naar Flåm, daar kunnen we 2 a 3 dagen blijven waarna we naar het zuiden gaan naar Geilo, Oslo, Gotenburg en Kopenhagen.

Dit zorgt er meteen voor dat we de Fjord Cat terug kunnen overslaan. Deze is al wel betaald dus we kijken even wat we daar an terug kunnen vorderen. Onderweg komen we genoeg mooie dingen tegen en het geeft met name wat rust in de koppies van de kinderen want die hebben de boottocht toch redelijk traumatisch ervaren.

Ik kan iedereen ook aanraden die de oversteek wil maken vanaf Hirtshals, neem de Colorline en niet de Fjordline. Duurt wat langer maar je komt een stuk relaxter aan de overkant.

We borrelen lekker (alle mee gebrachte wijn is nu op, help!! Paniek!! Wat nu???) en genieten buiten van een pan pasta. Het blijft wat regenen en het trekt snel koud op. Restjes wijn, thee en koffie doen we dan maar in de camper met de verwarming aan. Kids uitgestrekt op onze bedden, tv aan, kleurboek mee en iPad aan.

Na de maaltijd ga ik even ‘gebruik maken van de sanitaire voorzieningen’ zoals Coco dat zegt. (wijsneus) Ongeveer iedere 10 seconden gaat de lamp automtisch uit. Nu ben ik best een snelle plasser maar dit ging mij zelfs te snel. Ik leek verdorie de Queen of England wel……ik bleef maar zwaaien naar de lamp. Je had me moeten zien zitten, ik pieste zelf in mijn broek om mezelf. Gelukkig zat ik al op de wc.

Nogmaals, kou is niet erg, maar de regen maakt het echt een stuk minder aantrekkelijk nu. Op naar de zon!!

Truste allemaal!

XX

Dag 7. Donderdag 10 Augustus 2017

Hoor ik daar nou regen op mijn dakkie? Dat heb ik niet gereserveerd, kom op nou. We hebben een dag Bergen in het vooruitzicht en dan wil ik graag droog weer. Maar goed, we maken er wat van.

Opa en oma staan al snel voor de camper maar zo snel zijn we niet hoor. Het is elke avond feest met de moppies dus die hebben moeite om wakker te worden. Het woord ‘chocolademelk’ is het toverwoord. Daar zijn ze dan!! Wakker!!

Het is dan ook wel een hele leuke camping met andere kinderen, dieren, speeltuin en water, echt een aanrader!

Om 9.30 uur staan we bij de bushalte in de volle veronderstelling dat deze met 10 minuten komt. Oma moest al plassen, ik wilde nog wat anders halen bij de Shell, máár de bus komt zo dus we blijven braaf staan……

2e blonde actie van deze vakantie: scheel kijken. Hij komt iets na 10 uur en dus staan we ruim 20 minuten te genieten van het mooie regenachtige uitzicht want ja, helaas, de regen is niet gestopt.

De bus nummer 90 biedt wat warmte en we ploffen lekker naar op een stoel. Met ongeveer 20 minuten staan we bij de ByBanen (terminal B) in Bergen en vanaf daar de overstap naar het centrum. Wel lekker makkelijk hoor!
Het buskaartje hadden we al gekocht bij de Extra (supermarkt hier om de hoek) en dat scheelt geld! In plaats van 60 kronen betalen de oudjes maar 38 kronen. Loont dus zeker de moeite!

Het slimste is eigenlijk een Bergen Card. Dat heeft allerlei voordelen maar is alleen te verkrijgen bij de VVV of hadden we van te voren online moeten bestellen. Dat heeft nu weinig zin meer. Dus echt wel een tip voor degene die nog deze kant op gaan.

Eenmaal in Bergen moet er eerst afgewaterd en bijgewaterd worden. Oftewel, de 1 rent naar de plee als een luipaard op jacht en de ander tapt een bakkie koffie. Helemaal lekker.

We lopen dan richting Bryggen, het mooie oude gedeelte van Bergen wat behoort tot Unesco. Ondanks dat het alleen maar harder en harder gaat regenen is het prachtig! Ik kan me heel goed voorstellen hoe mooi dit er uit moet zien met een mooi zonnetje. Helaas heeft de zon vandaag de pest in en blijft als een mokkend klein kind achter de wolken.

dsc1348-m

dsc1350-m

We duiken af en toe een Starbucks in (nog meer mokken voor de verzameling) en drogen wat op. Jeetje…..het lijkt maar niet te stoppen. Wel blijft Bergen een super mooie plaats om zeker nog eens terug te komen.

dsc1379-m  dsc1395-mdsc1389-m

Omdat we de regen toch wel zat zijn gaan we met de benenwagen en de ByBanen naar Science Centre VilVite. Niet heel erg goedkoop maar voor de kinderen zeker de moeite waard. Veel dingen om te ontdekken, te zien, te doen  en uit te vinden. Echt super leuk! Coco en Mika doen allebei ‘het weer’. Filmpje: https://youtu.be/8vx6frdE5oI 

De moeite waard om heen te gaan, zeker gezien het weer van vandaag.

Tegen 17.15 uur zijn we er wel klaar mee, we willen lekker naar de camper. We pakken de Bybanen naar de bushalte. Eerste krijgen we te maken met een behoorlijk dronken Noorse man die ons fijntjes laat weten dat wij ‘te gast zijn in zijn land’. Terwijl hij dat zegt en lichtelijk voorover buigt giet hij daarmee het blikje bier wat in zijn vestzak zit (ja heus waar) leeg over zijn broek en zijn schoenen. Uiteraard heeft hij zelf niks in de gaten.

De kinderen vinden het toch wat bedreigend en vragen wij hem vriendelijk om rustig te doen en ergens anders te gaan ‘vervelen’.

Na een valse sneer gaat hij andere mensen lastigvallen en giet hij daar het laatste restje bier over de vloer. De tram ruikt als een eerste de beste kroeg op zaterdagavond.

Eenmaal op de camping kruipen we met ze allen in de Hymer (#Hymerzwaaier…..het werkt echt!!)

Kids op ons bed met een bak chips, konijnenvoer en limo en wij met de oudjes om de tafel in de ‘voorkamer’. Wijntje, nootje, worstje en chippie erbij en wat kan ons die regen nou deren??

Na een snelle hap is het klaar voor deze dag. Blog bijwerken (ik loop 2 dagen achter) en even de foto’s bekijken. Helaas kom ik er nog niet aan toe een leuk filmpje te plaatsen maar dat volgt echt nog!

Voor nu……duik ik ook mijn nest in, iedereen ligt al op 1 oor.

Trust!
Morgen rijden we naar Førde alwaar het weer ook niet al te best is (er wordt zelfs sneeuw verwacht, wat ben ik toch blij dat ik een muts mee heb, en dan bedoel ik degene voor op mijn hoofd)

We gaan gewoon door, hadden we zon gewild dan hadden we wel een retourtje Torremolinos genomen ;-))

XX

Dag 6. Woensdag 9 Augustus 2017

Toch wat moeite met wakker worden vanmorgen. Ietswat gevoelig op de spieren van de wandeling maar we mogen zeker niet klagen. De enige die mag klagen is oma. Haar voeten hebben toch te lijden gehad onder de wandeling. Met name het feit dat ze geen echte bergschoenen aan had maar meer een soort lage wandelschoen maak het dat de enkel en voeten op behoorlijk oneffen terrein te verduren hebben gehad.

Opa daarentegen spant de kroon…..die heeft zijn eerste zool verloren tijdens de wandeling (lang leven sporttape) en de 2e zool ná de wandeling. Was hij geen halve zool meer maar een hele halve zool. Nou ja….die heeft beide zolen met gepast ritueel weggegooid en op schoenen zonder zolen doorgelopen. Leken net bordeelsluipers maar goed.

Kids zijn nog wat moe, logisch ook. Vandaag een reisdagje, helemaal lekker voor ze.

Nadat we kamp hebben opgepakt willen we graag vuil water dumpen. Helaas zijn we niet de enige die daar over denken. Er is geen systeem en iedereen probeer zo snel mogelijk de eerste zijn. Je zal altijd zien dat de laatste die aansluit als eerste dumpt…..lekker dan. Irritatieniveau schiet omhoog (het zijn Polen…) en we besluiten maar gewoon lekker op de volgende camping te dumpen. Eerst lekker op pad naar Sverd i Fjell.

Dit zijn 3 zwaarden in de grond en het verhaal gaat als volgt:

Sverd i Fjell (zwaarden in rots) is een herdekingsmonument in Stavanger. Het monument omvat 3 grote zwaarden in een rots ter herdering aan de slag om Hafrsfjord in 872 (lang geleden dus) Het grootste zwaard vertegenwoordigt de zegevierende koning. De andere 2 de niet zo fortuinlijke tegenstanders. Het monument dient ook als symbool van de vrede doordat de zwaarden verzonken zijn in de rots en dus niet meer ‘gebruikt worden’. De zwaarden zijn ongeveer 9.2 mtr hoog.

Aldus Wiki.

Ze zijn echt best indrukwekkend en symbool van de vrede is altijd goed! Daar leven we voor. Het weer is niet heel denderend, bewolkt….uitdaging om de donkere bronzen zwaarden op de foto gezet. Blij met de nieuwe camera met HRD stand, geef toch wat hulp!

dsc_1288-m    dsc_1295-m

Snel weer verder op weg naar Bergen. We maken gebruik van 2 ferries om richting Bergen te komen, lekker even uit de camper en genieten van het uitzicht. We schieten best op. De grootste uitdaging begint daarna pas: het vinden van een camping. We hebben er eentje bedacht in hartje Bergen vanwaar uit je perfect met de Bybanen het centrum kan bereiken in 10 minuten. Het is weliswaar een geasfalteerde parkeerplaats maar dat is even niet anders. Het is erg druk in Bergen maar het geeft een goede indruk van alles wat we gaan zien, leuk!!!

Helaas is de ‘camping’ vol. Aan de ene kant niks getreurd want het is echt een dramatisch om te zien. 2 rijden met campers tegen een soort van Rijnhal (Arnhem) geparkeerd. Om te huilen als je het ziet eigenlijk, maar goed.

We rijden verder nadat we eerst de 300 meter achteruit rijden met de camper hebben geoefend. Missie: geslaagd zonder schade. (best lang zo’n camper van 7 meter lang, wat als een bus rijdt en ook nog eens ruim 2 meter breed is. Met de vlam in de pijp scheuren we lekker achteruit, met onze 30 tonnen diesel vol gas naar een andere camping iets buiten Bergen.

Amerika Forum mede – Noorwegen gangers (snappen jullie hem nog?) Monique en Albert hadden deze camping waar we nu heen gaan ook op het lijstje staan dus beter goed gejat dan slecht zelf opgezocht.

En dan begint de toch door bergen, smalle weggetjes waar geen ander enkel voertuig ons kan passeren. Met wat dunne ontlasting in de onderbroek rijden we langs afgronden en bedenken ons waar deze weg ons brengt……..en het gaat maar door…..en door……

En de Truus (routebegeleiding) komt iedere keer met een ander verhaal totdat ik er doornerveus van wordt en bedenk dat ik hier terplekke ga sterven als een vrachtwagen(!!!) onze kant opkomt. Gelukkig is deze man dit soort weggetjes gewend en zwenkt snel een inham in en met wat moeite komt onze bus er langs.

Goed……maar waar is de F**KING camping nou????

We parkeren de auto ergens bij een oude schuur en nemen tijd voor onderling beraadt. Wat gaan we doen??

We besluiten te keren (HOE???) en terug te rijden naar de hoofdweg en vanaf daar de eerste de beste camping te pakken die we tegen komen. Na wat geslip op het heuveltje, wat extra dieseldampen in deze mooie omgeving staan we omgekeerd en rijden terug. Wat een uitdaging……

We kiezen de eerste de beste camping die we tegen komen, de zon schijnt de hele dag, we willen met een wijntje in de zon chillen! (want dit weer kan zo omslaan weten we)

De eerste camping die we tegen komen……is de camping die we zochten (Lone Camping) Tot dusver……onze blonde actie en extra avontuur in de achterlanden van Noorwegen. Wat een sensatie!!

Wat hebben we gelachen. We slaan snel ons kamp op, trekken de witte wijn uit de koeling en gaan met de kop in de zon, heerlijk!!

Dit is mooi Noorwegen, dit bestel ik terplekke meteen voor de rest van de vakantie. Kids duiken het meer in, spelen in de speeltuin en mogen tot overmaat van puur geluk met een paar weken oude baby konijntjes op schoot zitten, die bekkies……..heerlijk!

dsc_1309-m1

dsc_1315-m

Genieten!!

Liefs

 

 

Dag 5, Dinsdag 8 Augustus 2017

Vandaag is de dag. Hier heb ik in ieder geval heel erg naar uitgekeken. Preikestolen bewandelen!! Hier heb ik de afgelopen weken net dat beetje extra harder voor getraind in de sportschool.  Niet om nou te zeggen dat je het met een wat minder conditie niet goed aan kan, maar al genezende van de hernia en wat andere lichamelijke klachten moest ik wat sterker worden. Dat is gelukt!

Ik hou al weken specifiek deze dag in de gaten. Het MOET gewoon mooi weer zijn! In de nacht hoor ik het nog regenen en zie de tocht al in het honder lopen, maar al snel slaap ik verder in de hoop dat ze toch enigszins een beetje het weer kunnen voorspellen hier in Noorwegen.

Om 6.30 uur gaat de wekker, ja heus….nog half slaapdronken bedenk ik me ‘het is toch vakantie?’. Maar goed, hup luikjes open van zowel mijzelf als de camper en wat zien we daar?? Juustom!! Het zonnetje!!

Tjop tjop, iedereen uit bed, we moeten gaan! Tempo tempo!!

Iets na half 8 lopen we bepakt en bezakt (echt heus, ik lieg niet) naar de bushalte. We hoeven niet lang te wachten, stappen in, betalen veul en veul te veel geld voor een ritje van 10 minuten (geloof met ze 6e iets van 30 euro…….en wij maar zeiken over het OV in Nederland, dus…… I rest my case)

Op de goede gok stappen we maar uit want van het Noors zelf bakken we nog steeds geen soep. We besluiten de Aziaten op gympen, petje, rugzak en in de hand een bak bami en Foejonghai maar te volgen. En jawel, goed gegokt! Ze gaan ook met de boot naar Tau en vanuit daar met de bus naar Preikestolen.

Precies good gepland, we komen de hoek om, lopen de boot op en vertrekken meteen, top! Ik hou er van.

Half uurtje verder mogen we als een echt stel toeries achter de meute aan de bus in. Vooral veel opdringerige Aziaten. Klinkt heel onaardig maar zowel in USA, Canada en nu ook hier ook zijn onze ervaringen niet louter positief. Ze drammen, dringen voor, doen alsof ze de enige op de wereld zijn.

Goed, eenmaal bij Preikestolen parking aangekomen wordt de blaas geleegd en gaan we op pad. De eerste 500 meter komen we er meteen goed in. Hoppa, gewoon strak aan omhoog van rotsblok naar rotsblok. Als je denk dat dit een strak, net pad is heeft het mis. Het bestaat voornamelijk uit rotsen, je moet dus heel goed kijken waar je je voeten zet. Je kunt er niet vanuit gaan dat het wel goed gaat. Het vergt dus veel focus en oplettendheid met name omdat het zo druk is. Ik zou denken dat de mensen ervoor betaald worden om dit te doen.

De meeste mensen pakken thuis de auto om de kliko aan de straat te zetten of de kinderen naar school te brengen en nu gaan ze net doen alsof ze heel sportief zijn. Je weet soms niet wat je ziet.

De chinees met nummer 128 in zijn tasje loopt ook naar boven, de moeder met baby in draagzak en vader met iets ouder kindje in de rugdrager. Sommige mensen klinken als de eerste de beste astma-leijer op zoek naar Davos. Wat doen deze mensen zichzelf aan? En dan ondertussen ook nog even een peuk opsteken…..

Dat is dan ook echt mijn advies aan andere mensen: onderschat deze wandeling niet. Het is klimmen, klauteren, glijden en opletten geblazen en een beetje goed basisconditie is echt van belang.

De wandeling is, ondanks de drukte, prachtig. De route is mooi, goed aangegeven en de omgeving is uniek.

dsc_1156-s  dsc_1162-s

Na ongeveer 2 uurtjes wandelen komen we op de plek van bestemming Preikestolen, De preekstoel of Pulpit Rock.

dsc_1127-m  dsc_1117-mdsc_1180-m

Mensen staan netjes in de rij om de beroemde foto te maken op de hoek, bij de rand maar wij bedanken daarvoor. Vast prachtig, maar we zijn er! We hebben het gedaan!!

Met name trots op oma want werd ze in november 2016 nog aan haar rug geopereerd loopt ze dit toch maar mooi!

dsc_1133-m

Vlak voordat we het moment suprême bereiken en met ze allen de rots op klimmen verliest oop de zool van zijn schoen. Met recht een halve zool nu die oop. Gelukkig heb ik sporttape bij me en tapen we de bende aan elkaar vast. Het lijkt wel een gispvoet ;-))

Na de pauze lopen we op ons gemak terug. Vooral oop heeft veel bekijks met zijn klompvoet, gelukkig kan hij er zelf smakelijk om lachen.

dsc_1189-m

Er komen veel…..veel mensen omhoog. Je moet soms echt brutaal zijn en je pad opeisen want anders kom je nooit beneden. Voor oma is het even zwaar. Met name de heupen doen wat zeer en beginnen de spieren behoorlijk te trillen. Het is echt even afzien.

De kinderen lopen zonder problemen op en neer, blijven vrolijk, vinden de toch fantastisch en doen het echt super. Met recht spreekt hier een trotse mama!

Ronald draagt een zware rugzak met regenjassen want ja…je weet maar nooit, best een extra gewicht wat er zo mee moet tezamen met al het water en eten. Ik heb alleen mijn fototoestel want meer mijn nek helaas nog niet aan maar hé, iemand moet de foto’s maken he!

Het laatste stuk is best even pittig, hoge stappen naar beneden vergt het nodige van de benen en knieën.  Maar we hebben het geflikt!!! BAM!!!

Eenmaal beneden nemen we wat lekkers te drinken, chillen in de zon op het terras en genieten van de prachtige omgeving. Het lijkt net Hetch Hetchy in Yosemite.

Mika, opa en oma aan de cola, Co aan het restje Icetea green, Roon aan een appelsappie en ik aan een lekker biertje. Heb ik verdiend al zeg ik het zelf.

In de volle verwachting dat ongeveer iedere 15 minuten een bus terug gaat lopen we naar de bushalte. We hebben een all inclusief ticket voor boot en bus. We moeten verdorie nog bijna een uur wachten, wat is dat?? Tegen die tijd staat de parkeerplaats stampes vol met mensen die terug willen hmmmm…… we krijgen gelijk. Op het moment dat de bus stopt rent iedereen als er een stol dolle stieren in Pamplona op de bus af. We kijken het aan en bedenken, hoe gaan we dit doen. De bus liet alleen wat mensen uit en moest nog een stukje verder. Hij rijdt onze kant op en ik en Coco staan redelijk voor aan tussen een blik vers opengetrokken Aziaten die en masse tegelijk én samen door de deur naar binnen willen. Heb je dat ook meegemaakt? Nee? Nou wij nu wel. Ik snap dat deze mensen dit gewend zijn vanuit hun eigen land, maar we zijn verdorie in Europa!! Coco zegt tegen mij ‘niet zo duwen mam’, maar ik doe niks. We gaan mee in de stroom en op een gegeven moment krijg ik een zet naar achter en wordt Coco naar voren getrokken door een stel vriendelijke Aziaten die haar in de bus zetten. Ik roep ‘zoek een plekje voor oma!’ en weg is ze. Top geregeld, het kan dus wel!

Nogmaals, er zijn genoeg vriendelijke Aziatische mensen maar in groepen op reis kunnen ze heel opdringerig en vervelend zijn.

Maar goed, uiteindelijk is de familie compleet, zitten Coco en oma naast elkaar en heb ik Mika op schoot naast een jongen. Opa en papa moeten staan en hebben pijn aan de voeten als we aan de haven aan komen (die zere voeten hadden ze natuurlijk allang ;-))

We maken weer de overtocht terug naar Stavanger en lopen daar lekker het centrum in. We vinden snel een mooi plekje bij de Italiaan Al Forno, heerlijk pizza proppen. Niemand had meer zin om te koken, we zijn moe!

Lekker wijntje erbij, goede pizza en smullen. De kids hebben mazzel dat ze eenmaal terug op de camping nog even mogen zwemmen (waar halen ze de energie vandaan? Echt goede batterijen dit hoor!)

Heerlijk chillen!! Morgen naar Bergen, op zoek naar het avontuur!

Liefs~

Dag 4, maandag 7 Augustus 2017

Vanmorgen om 4.30 uur samen nog even met die diva een pitstop gehouden en toen weer snel in bed gedoken, het was koud!!

Om 8.15 uur word ik een beetje wakker en denk……….kwart over 8??? Dat is laat zeg! Lekker geslapen nog even zeg! Top!

Ik maak iedereen wakker want we zouden tenslotte om 9.30 uur aan de reis beginnen richting Stavanger. We hebben besloten om eerst de vuurtoren bij Lindesnes nog te bezoeken omdat er vandaag grotendeels regen wordt verwacht. Het is wel even een stukje om rijden maar we nemen de gok maar dat het de moeite waard is.

Nadat we samen hebben ontbeten in onze camper, iedereen fris en fruitig is kunnen we weer op pad. Het regent best pittig, daar hadden we rekening mee gehouden toen we besloten richting Noorwegen te gaan maar als ik moet kiezen…..doe maar gewoon lekker droog weer.

Binnen 15 minuten rijden we een B weggetje op richting Lindesnes, dat gaat van hoog naar laag, links naar rechts, smal naar breed net waar ze op dat moment behoefte aan hadden toen ze de weg aanlegde. Het is dus zelf opletten want aan overvloedig veel verkeersborden zoals dat in Nederland is, doen ze dus echt niet.

Na ongeveer ruim 25 km over deze weg te hebben gereden komen we bij de vuurtoren aan. Ruime parkeerplaatsen, goed georganiseerd en hop we gaan op pad! Eerst trekken we een trui over onze shirt, daarover een vest en daarover de regenjas. Zelf knoop ik nog even een sjaal om, muts op en hijs ik de kinderen in een regenbroek en waterdichte jas. Opa en oma zijn niet helemaal voorbereidt op deze toch best behoorlijk plensbui (type loodrecht naar beneden) en krijgen van ons een prachtige blauwe poncho omgeknoopt. (met dank aan Movie World, Duitsland) We zien er uit als een stel gekkies op vakantie en een lol dat we hebben. We zijn echt op zomervakantie……………NOT!!

Maar goed dat mag de pret niet drukken, zeker niet als de poncho’s opa en oma om de oren waaien en de drukknoopjes de harde wind niet kunnen weerstaan. Mijn eigen broek plakt binnen 5 meter aan mijn benen maar blijft mijn bovenlijf lekker droog. Hoppa!!

We lopen naar het uitzichtpunt, klimmen de vuurtoren in en genieten van het uitzicht. Gratis kop thee en koffie (we blijven Hollanders) gaat er ook prima in. De regen is gestopt en we pellen ons langzaam laagje voor laagje af. Lekker hoor!

Tegen 13.00 uur rijden we weer richting Stavanger over de 39……. Althans wij doen dat. Die oudjes zoeken graag nog een beetje sensatie op en komen op een D- weggetje dat je eigenlijk niet eens geasfalteerd kan noemen. HELP! Die opa en oma, thrill seekers…..

Onderweg nog een tanken en komen we daar die dear devils weer tegen en besluiten maar samen op te rijden om te voorkomen dat ze weer gaan dwalen 😉

Af en toe schijnt de zon, soms de regen. Wij maar klagen in Nederland over wisselvallig weer maar dat is echt dé understatement of the year. Noorwegen…..das pas wisselvallig.

Niks te klagen overigens hoor, we hebben een douche, toilet, airco en kachel in de camper. Tel daarbij op een garage vol met proviand voor 6 weken dus we overleven het wel.

We wilden eigenlijk nog heel graag nog even naar de Sverd i Fjell rijden om de Vikingzwaarden te zien maar besluiten eerst naar de camping te gaan. Het loopt toch alweer tegen het einde van de dag en aangezien deze camping niet te reserveren valt rijden we maar door. We willen niet misgrijpen.

Opa volgt ons het laatste stuk strak! Die krijgen we mooi niet meer afgeschud. We komen dus ook samen op de camping Mosvangen aan en kiezen een plekje achteraan op het terrein waar we ons kamp opslaan. Luifel uit, tafel en stoelen worden uitgeklapt, BBQ in de hens (lees: stekker in stopcontact) en alle lekkere dingen komen uit de koelkast. We zitten heerlijk te smullen. Kids leven zicht uit met ballen en rackets en zo raken ze weer wat energie kwijt.

De camping is oké maar niet echt meer dan dat. Het is echt een stadcamping, we staan op een redelijk plat stuk met grind (beter dan de drek waar de buren iets verderop op staan) Het sanitair is niet om over naar huis te schrijven, maar volstaat. Gelukkig hebben we zelf een prachtige schone toilet en dat scheelt een hoop!

Buikjes vol, wijn op, bakkie koffie/thee, kids aan de film met een bakkie chips en klaar zijn we met de dag.

Om 22.00 uur gaat iedereen op stok. (de kids lagen al eerder maar hebben zelfstandig besloten bonte avond te houden……..zucht)

Morgen staan we om 6.30 uur op om vroeg de bus naar de haven van Stavanger te pakken. We nemen daar de boot naar Tau en dan de bus naar het beginpunt van de wandeltocht naar Preikestolen. Ben heel benieuwd hoe we dat gaan vinden. Blijft de hele dag droog dus toi toi toi!!

Rugzakken met eten, snacks en drinken staan klaar dus…….let’s go!!!

Nighty night!! xx

Dag 3, zondag 6 augustus

Wat heb ik heerlijk geslapen!! Ik was dan ook wel bekaf  van nachten slecht slapen. Het waait hier behoorlijk (ik zou zeggen windkracht 6/7) en de camper deint lekker op de golven (euh..wind) Iedereen heeft het over pootjes uitdraaien maar ik heb ze niet gezien en ook geen instructie over gekregen. Ik heb google gebruikt maar kom er niet uit. Ik ga als een echte monteur straks maar even onder de camper liggen.

Maar goed, fit en fruitig vandaag, we gaan er voor!

Geen brood, geen crackers, we eten lekker op de boot. Lekker proppen aan het buffet.

Rond 8.30 uur rijden we de camping af, na even een klein gewenningsprobleem met de camper van opa en oma rijden we het terrein af. Toch best even wennen zo’n grote camper én automaat.

Al snel rijden we de haven van Hirtshals in en wijst alles zichzelf, hoppa, aanmelden, in rij J (daarna verplaatsen naar rij I) en eigenlijk heel vlot de boot op. Sommige moesten er achteruit oprijden en gelukkig is ons dat bespaard gebleven. Het meet heel nauw en de Hymer is niet erg klein of zo. Maar wij mochten even een rondje maken en met de neus naar de voorkant parkeren. Klaar voor een snelle aftocht!

We moeten wachten tot alles om ons heen ook goed staat en dan mogen we naar boven. We denken nog appeltje eitje, we nemen onze ruimte plek bij het buffet en kunnen ruim voor 10.00 uur meteen aanvallen. Lekker!! We zitten rustig, iedereen zijn plek en we zijn klaar voor een tochtje van 2.15 uur. Yeah, we varen!! Daar gaan we zeggen we enthousiast…….totdat we 3 minuten later de haven uit varen en de hele pleures bende uit het niets (zo voelt het) van links naar rechts en van voor naar achter gaat. Het is een soort van Catamaran en dus schommelt het als een dolle. Ongelogen……..ALLES om ons heen flikker van zijn plek. Vanuit de keuken horen we van alles op de grond denderen.

Bij ons vliegt ineens een mok thee over de grond, bij de buren alle broodjes en het lijkt ineens op een soort slagveld.

Iedereen is onder de indruk. De boot gaat zo van links naar rechts dat je links alleen zee ziet en rechts alleen lucht. De voorkant zien we helaas niet, is misschien maar goed ook.

Er zit 1 jonge jongen (in de 20) bij het raam en die begint als eerst en hij blijft gaan!!! Die was er echt het ergste aan toe. Zakken vol (en nee….dat heeft niks met Sinterklaas te maken)

Opa gaat achterover liggen en doet zijn ogen dicht. Ik bekommer me om Mika en Ronald om Coco. Mika voelt zich (met zijn gevoelige gestel) al snel erg beroerd. Ik ben nog redelijk oke! En dan ineens binnen 5 seconden moet ik een zakje pakken en dat is één…..

Al snel volgt Mika. Het is net als met gapen. Zien kotsen doet kotsen 😉

Coco houdt het lang vol maar wordt witter en witter….. Onder ons beukt de boot letterlijk ALLE kante open. We zijn bang voor wat we te zien krijgen als we straks naar de camper gaan. Voor ons gevoel moet het 1 grote teringzooi zijn van verbogen staal en deuken. We denken er maar niet te veel aan, we zijn goed verzekerd zeggen we nog tegen elkaar.

Dan volgt Coco, dan oma en dan opa. Iedereen voelt zich zo beroerd. Behalve Ronald met zijn ijzeren gestel.

In plaats van rechtstreeks (soort van rechtdoor) over te gaan naar Kristiansand wijken we af naar rechts en varen daarna  nog een uur in rustig water langs de kust van Noorwegen naar de haven. Mensen komen weer tot leven, iedereen kijkt verdwaasd om zich heen. De laatste kotszakjes worden opgeborgen en de dames en heren van Fjordline mogen het gore deel van deze tocht opknappen. De vloer ligt bezaaid met zooi!

Eenmaal in rustig vaarwater begeeft Ronald zich meteen naar buffet (tenslotte toch voor betaald, tot nu toe hebben we er weinig plezier van gehad) Heel voorzichtig nemen oop en ik een Maria biscuit en een kop slappe thee.

Mika blijft wat zwak, die ging echt bijna van zijn stokje, daar kon je dwars doorheen kijken op het ergste moment. Arm kind…..

Om 13.30 uur zijn we er (1.15 uur later dan gepland) en mogen als 3e van de boot af. Nog nooit zo blij geweest om vaste grond aan de voeten te hebben.

We rijden om 45 minuten naar onze camping Sandnes Camping en slaan ons kamp op voor de dag. We rijden geen meter meer. Chillen, bijkomen, opfrissen en tot rust komen.

Mika blijft beroerd, wit, ondertemp van 36.4 en komt niet lekker bij. Hij moet wat gaan eten maar snap ook dat hij er geen zin in heeft. Uiteindelijk na een frisse douche, wit bolletje wordt hij weer beetje mens ondanks dat hij een bleekscheetje blijft.

Coco, oma en ik nemen maken een wandeling door de bossen van ruim een uurtje. Coco springt, huppelt en drentelt als een hert om ons heen, echte wandelaar is het. We maken wat foto’s (moet mijn camera nog echt leren kennen) en ploffen daarna lekker in het zonnetje bij de camper, heerlijk!

We houden de maaltijd eenvoudig, veel hebben we nog niet nodig. (wijn kan altijd ;-))

Voor nu……het trekt koud op, ik ga lekker onder het dekbed met mijn boek, morgen naar Lindesnes (oudste vuurtoren van Noorwegen en meest zuidelijke punt) en door naar Stavanger. Als we dit weer hebben de rest van de vakantie, vind ik het perfect!!

Liefs

 

(foto’s volgen echt nog maar het zijn drukke dagen. En ja….ik heb een filmpje gemaakt van onze groene gezichten op de boot, té hysterisch, volgt snel)

Oh ja….eenmaal op de camping kregen we de bijnaam te horen van de Fjord Cat (de boot)…..de kotsboot. Dat zegt voldoende dus…. We  hebben deze naam weer eer aan gedaan.